Zeventien
augustus 6th, 2010
Nog maar één jaar en dan mag je auto rijden, als je daar zin in hebt. Als je er geen zin in hebt, laat je je gewoon lekker rijden. Want je hebt alle recht om je nog lekker een paar jaar te laten verwennen als kind.
Posted in 
Tags: 
80
juli 23rd, 2010
Gisteren
Ondefinieerbare flarden muziek drijven langs de openstaande tuindeur naar binnen. Het lijkt alsof iemand bij metrostation Graskruid een ouderwetse ghettoblaster van een stoffige zolder heeft gehaald en daarmee oude tijden laat herleven. Mijn jeugd, zeg maar.
Jij hoort de flarden waarschijnlijk niet eens, leest onverstoorbaar je krantje. Je hulporen liggen nog boven op je nachtkastje. En ik zie je niet zo één, twee, drie kwiek naar boven sprinten met je klapvoet. Ik zou ze wel voor je willen halen, maar ik zit aan de andere kant van de eettafel, dit stukje te schrijven. Dat moet namelijk. Omdat je morgen 80 wordt.
Doodleuk
juni 5th, 2010
Ik opende uitnodigend de voordeur en een man met een uitgestreken gezicht stapte somber over de drempel. Een stemmig grijs pak flatteerde zijn natuurlijk grauwe verschijning. Toen hij me een slap handje gaf, knikte ik inwendig instemmend, want zijn doodse uitstraling paste hem perfect. Het was namelijk de man van begrafenisgigant Yarden die mijn gegevens kwam controleren.
Eenentwintig
mei 14th, 2010
Nu ben je volwassen. Als je ‘s morgens wakker wordt, zul je vanaf nu alle antwoorden hebben. Alle zorgen uit je jeugd zullen als sneeuw voor de zon verdwenen zijn. Op het moment dat je je ogen opent, zul je je realiseren dat alle ellendige ogenblikken tot aan nu gewoon tot een boze droom behoorden. Want nu ben je eenentwintig…
Bokhete erotiek
mei 3rd, 2010
‘Kom op, lampenkap! Gescheurd stuk keukenpapier! Klepperende brievenbus! Overbodige bijzettafel! Ondergeschoven matras! Achterlijk afdruiprek! Schrijf dan, onnozele onderzetter!’
Zo. Af en toe is het nodig om mij streng toe te spreken, wegens vermeende lamlendigheid en zo. En wie kan dat dan beter dan ik zelf? Juist. Niemand. Want alleen ik weet hoe ik mij op mijn nummer moet zetten terwijl ik me daarbij toch niet teveel kwets. En mijn lief, uiteraard. Maar die spreekt mij doorgaans niet streng toe, want dat zit niet in haar natuur.
Makkie
april 21st, 2010
Kreeg van de week te horen dat beide schoonzussen vet trots op me zijn. Mijn natuurlijke eerste reactie was: ‘Wat heb ik nou weer gedaan?’ Maar de gegronde trots bleek spontaan ontstaan omdat ik juist iets niet gedaan had. Nu al bijna vier maanden niet. Al bijna vier maanden ben ik rookvrij.
Helden
april 8th, 2010
Mijn moeder was er eentje van de melkboer, net als haar broer en zusters. Mijn opa duwde lang geleden een handkar met melkbussen de Mathenesserbrug op, weer of geen weer. Ja, jongens en meisjes, toentertijd zat de melk nog niet in kartonnen pakken, maar trokken ze het uit echte koeien die dat in grote bussen spoten waaruit opa het witte goud dan overgoot in kleine kannetjes voor de mensen thuis.
Verstek
april 4th, 2010
Verhuizen brengt voor mij persoonlijk meestal een knagende onzekerheid met zich mee. Want een verhuizing vraagt in negen van de tien gevallen om klussen. En als ik uitblink in ten minste één gemis, dan is het wel het totale ontbreken van doe-het-zelvende handigheid. Als man van de wereld voel je je dan toch een beetje ontmand. Want een beetje vent kan best overweg met hamer en sikkel, of weet ik veel hoe die gereedschappen allemaal heten. Ik heb echter mijn vaders klusvaardigheid geërfd. Samen zijn we in de gelukzalige wetenschap dat wat onze ogen zien, onze klauwen binnen no time kunnen verzieken. Zonder enige professionele hulp.
Schitterende tranen
maart 29th, 2010
Zaterdag jongstleden stond ik met een kop koffie en een gepaste dosis valse trots in een Brabants zaaltje een boekpresentatie bij te wonen. De koffie was sterk en de trots betrof zowel goede vriend Peter van Noort, die zijn tweede boek, “Schitterende tranen”, aan het grote publiek presenteerde, als mijn eigen persoon. Bij de verantwoording binnen in het boek staat namelijk mijn naam. Ik ben zomaar de uitgever.
Ik sloeg een figuur
maart 19th, 2010
Vandaag rijd ik, vanwege omstandigheden, in een andere auto. Een sportief dingetje, dat hoofden bij stoplichten doet omdraaien. Zo’n karretje waarvan men een jonge bodybuilder met petje of zo’n blonde del met opgespoten lippen en tieten achter het stuur verwacht. Als men dan míjn figuur in de lage tweezitter ontwaart, krijgen de omgedraaide hoofden meestentijds een verwarde of verbaasde blik in de wegdraaiende ogen.
