Archive for the ‘Gastlog’ Category
Gastlog: Dank!
Na z’n emoties overmand te hebben, grabbelde de zich nog na-verbazende ziel het werkje uit de driftig opengescheurde enveloppe (wat ‘m bijna een nagel kostte), hield ‘t licht trillend omhoog en voegde z’n slechts matig geinteresseerde echtgenote toe: “Ik heb dit boek nog niet!”, waarop voornoemde echtgenote hem een niet-begrijpende blik toewierp. En niet zozeer omdat de zojuist geopperde stelling strikt logisch gezien incorrect was, daar hij nu sinds enige minuten dit boek nu juist WEL had, maar meer omdat de warrige uitspraak voor zijn vrouw net ietsje teveel Nederlands bevatte.
Met beide handen en witte knokkels van krampachtige inspanning hield hij het felbegeerde werkje op ooghoogte voor zich: Dit Boek!
Gastlog: Auto of trein
De komende maanden gaan we bekijken of we de auto de deur uitdoen. Afgelopen weekend zagen we wel de handigheid van eigen vervoer doordat we op zo’n zes adressen in Zuid-Holland langs geweest zijn, maar de ergernissen aan het overige verkeer en de drukte op de weg zijn niet goed voor een mens. Omdat mijn lief merendeels vanuit huis werkt en ik in vijf minuten naar mijn werk loop, staat ons middelbare karretje meer stil dan dat-ie rijdt. Zonde van de wegenbelasting, verzekering en jaarlijkse onderhoudskosten! Toch zie ik op tegen de vrijheid die je wegdoet, ook al omdat ik slecht ter been ben. Moet er niet aan denken drie keer over te moeten stappen voor een tripje Pijnacker ofzo. Al die stationstrappen op en af, pfff.
Gastlog: Maakt geld gelukkig?
Twee verhalen. Het eerste gaat over een man die zijn vrouw en dochters in de steek liet. Hen daarmee in de armoe stortte. Tevergeefs probeerde de vrouw haar man weer thuis te krijgen want armoe, dat wilde ze niet, ze wilde weer uit kunnen geven wat ze wilde en hun dagelijkse ruzies daarbij voor lief nemen. Maar de man kwam niet terug. Hij raakte daarna z’n baan kwijt en kreeg ook te maken met armoe. Hij accepteerde uiteindelijk zijn situatie en zag ineens de kleine mooie dingen van het leven, een opkomende zon, een krokus in de lente. Zij en de dochters hadden elkaar maar waardeerden het niet. Hij had helemaal niets meer maar leefde ondanks alles weer.
Gastlog: Gebroken
Ooit begon hij deze website om zijn verhaal te kunnen vertellen, om zijn kinderen te feliciteren met hun verjaardag (want kaarten werden in stukjes gescheurd teruggestuurd), om vast te leggen dat hij zijn kinderen miste, om vaders in dezelfde situatie te laten weten dat ze de enige niet zijn. Niet dat er iets veranderde maar het hielp toch een beetje de dagen, maanden en inmiddels jaren door te komen.
Gastlog: Stiefmaartje
Toen ik met mijn man trouwde, kreeg ik er op papier twee stiefdochters bij. Twee mooie, lieve, grappige meiden die ik in het echte leven nog nooit heb gezien. Die geen weet hebben van met wat voor troel hun vader is getrouwd. En dus ook niet hun goed- of afkeuring hebben kunnen uitspreken. Daar ben ik nou juist zo benieuwd naar. Wat denken ze, wat vinden ze. Hebben ze enig idee dat zij bij ons dagelijks aanwezig zijn, in gedachten en in gesprekken. Dat we zo graag willen weten hoe het met ze gaat.

