Victor de Keijzer

Als het vandaag gisteren was, dan hadden we nog één dag genieten in ons hutje op de hei voor de boeg. Maar het is vandaag vandaag, tien uur in de avond en over maximaal twaalf uur moeten we onze biezen gepakt en de sleutel weer terug bezorgd hebben bij die mevrouw in dat rijtjeshuis in de nieuwbouwwijk hier in het nabij gelegen Drentse dorp. Dus alles wat ons rest is een stressvolle inpakochtend, gevolgd door een rit naar Enkhuizen via Leeuwarden, want er moet daar nog van alles gefotografeerd worden.

Als het vandaag morgen was, dan stond de wasmachine op volle toeren te draaien, zaten we moe maar voldaan op de bank met een rode wijn en een glas whiskey, na te genieten van een midweekje genieten van elkaar en de Drentse gastvrijheid. Maar het is vandaag vandaag, tien uur in de avond en we moeten zorgen dat we over maximaal vierentwintig uur dat glas wijn en whiskey ingeschonken hebben alvorens moe maar voldaan op de bank te ploffen.

Als het vandaag 4 maart 2020 was, dan zaten we hoogstwaarschijnlijk in ons hutje op de Drentse hei te bedenken wat we morgenochtend allemaal in zouden moeten pakken alvorens we de sleutel voor tien uur morgenochtend in gingen leveren bij de één of andere mevrouw in één of ander dorp. Of misschien ook wel niet, omdat we dan zelf een hutje op de hei zouden bezitten en omdat we inmiddels zo rijk zouden zijn dat we daar het grootste deel van het jaar zouden vertoeven, als we niet in ons kasteeltje in Frankrijk zouden verblijven. Of misschien zaten we zwijgend naar elkaar te lachen in het plaatselijke gekkenhuis, omdat de rest van de wereld niets meer met ons aan kon.

Eigenlijk doet het er allemaal niet zo heel veel toe. Want vandaag hebben we elkaar weer eens diep in de ogen gekeken en geconstateerd dat we het samen altijd en overal wel naar onze zin hebben. Zolang we maar samen zijn, is er niets aan de hand.

Mooie dagen zijn dat, dagen als vandaag.

One Response to “Vandaag”