Victor de Keijzer

‘Het mag wat kosten, hè?’ Het leek alsof de oude man mij aansprak, maar één blik in zijn richting leerde me dat hij het tegen de buurman had, die net als hij in de deuropening stond, armen over elkaar, beiden semi-geïnteresseerd de verrichtingen van de werklui op het dak van de rijtjeshuizen aan de overkant observerend. Aangezien ik nieuwsgierig werd naar de motivatie van de man, onderbrak ik mijn ochtendwandeling, posteerde me met de rug tegen de muur van de bejaardenwoningen en veinsde eveneens interesse voor de arbeidersklasse die druk in de weer waren met nieuwe dakpannen voor de 35 jaar oude eengezinswoningen.

De buurman reageerde met een korte beweging van het norse hoofd. Waarmee hij wilde zeggen dat hij instemde met de mening van zijn op conversatie beluste buurman, of misschien verstond hij hem niet, of interesseerde het hem allemaal geen reet maar was hij alleen even buiten in de lentelucht gaan staan om het eeuwige gezeik van zijn tergend irritante vrouw te ontlopen. De buurman die stemming probeerde te maken met zijn opmerking over de kosten van het dakdekken, herhaalde zijn vraag. ‘Ik zeg: het mag wat kosten, hè?’
De norse man zag in dat hij het gesprek niet kon ontlopen en beantwoordde de vraag met een tegenvraag: ‘Kost het dan?’
‘Nou, het zal best wat kosten denk ik zo. Die gasten werken ook niet voor niets.’
De norse buurman deed een goedkope duit in het zakje: ‘Voor niets gaat de zon op.’ Hij wist het ook niet meer.
‘Maar ga ze dat maar eens uitleggen in Den Haag,’ provoceerde de naar dialoog hunkerende bejaarde verder.
De norse buurman met de vrouw die hem duidelijk al jaren het bloed onder de nagels vandaan haalde, trok zijn schouders op, en keek even hulpeloos naar mijn persoon. ‘Ik ga weer naar binnen,’ verzuchtte hij.

Gebogen onder de zware last van zijn leven verkoos de man de eeuwige tirannie van zijn eega boven zijn volop pratende, doch nietszeggende buurman. En voordat de buurman zijn gifpijlen op mij kon richten, wandelde ik fluitend verder. Bedenkend dat een te lang leven je soms duur kan komen te staan.

One Response to “Duur”