Posts Tagged ‘jarig’
7X7+1
Officieel word ik vandaag 49, maar gisteren heb ik besloten dat ik dat nutteloze getal oversla en direct doorstoot naar de magische 50. Is ook leuker en bevredigender voor de mensen die al maanden druk zijn met de voorbereidingen voor de gigantische surpriseparty van morgen. Toegegeven, ze hebben het bijzonder goed verborgen weten te houden, maar ik ben niet van gisteren. Ik word per slot van rekening al 50.
Zestien
Zelf weet ik er niet heel veel meer van, van die dag in 1977, toen ik mijn zestiende verjaardag mocht vieren. Dat kwam omdat het in die tijd altijd feest was, behalve dan dat gedoe met die school, waar ik geacht werd zo af en toe mijn gezicht te laten zien. Dat kostte me wel een hoop kostbare tijd, maar mijn ouders drukten me constant op het hart dat ik door mijn opkomst daar later nog veel aan zou hebben, dus ik ging gedwee. Pas veel later begreep ik dat ze me voorlogen over dat schoolgaan, waarschijnlijk omdat ze me niet heel de dag zwaar puberend om zich heen wilden hebben hangen.
Gefeliciteerd met mij
Of ik roep bijvoorbeeld tijdens een belangrijke vergadering: ‘Zet in je agenda: 31 november!” Waarna iedereen driftig met de pen in de aanslag in zijn agenda gaat zitten bladeren en de eerste die dan met de briljante opmerking komt dat 31 november helemaal niet bestaat, die wint de dagprijs. En dan zal ik er ter verduidelijking hoogstwaarschijnlijk fijntjes aan toe voegen dat niemand ze tegen zal houden om tóch 31 november in de agenda te schrijven, want tijd is maar een relatief begrip en ooit verzonnen door de politiek, louter om het gepeupel in het gareel te houden.
Vijftien
Vijftien jaar geleden rende de toen vierjarige Mandy naar de kamer van haar grote buurjongen, om hem wakker te maken met het heuglijke nieuws. De jongen vroeg, nog half slapend, wat het geworden was. ‘Een baby!’ riep Mandy opgelaten. Ze bleek gelijk te hebben. Het was inderdaad een baby, een mooi meisje genaamd Brenda, een lief zusje en een wolk van een dochter.
47
Lekker weer. Ben je voor de zoveelste keer jarig, dus mag je dagen van tevoren al roepen tegen je lief wat je wilt eten, dus dan roep je “kip, patat en appelmoes”, verheugt je daar al hevig op, en dan komen ze de avond ervoor met zo’n beertender-achtig apparaat en de onverbiddelijke opdracht om dat vat effe leeg te trekken, met als resultaat dat je nu als een zompige zombie achter de laptop hangt om te vertellen dat je allergisch bent voor katers, en dan ook pas in de gaten krijgt dat je zinsopbouw volledig verwoest is. Fijne verjaardag, Vic.

