23:10. Dus ik zou gisteren iets
leuks gaan doen met dat meisje, Suzanne, inmiddels, sinds een weekje
zeg maar, een ex-collega. Op het afgesproken tijdstip kwam ik bij
haar thuis, en ze liet me een sms lezen van een andere ex-collega,
Sandra, die iets vaags meldde over sleutels die ze vergeten was in
te leveren, en of wij die even op wilde komen halen in Zwijndrecht.
Dus onderweg naar whatever leuks we dan ook gingen doen, even bij
San en Alex langs, en dan weer onderweg.
Aangekomen in Zwijndrecht vroeg Suus nog of ik ook even mee ging naar
binnen, en ik vraag me nu af hoe ze gereageerd had als ik daar negatief
op geantwoord had. Want binnen zat gewoon de rest van heel het teringzooitje
me op te wachten! Met z'n allen hadden ze bedacht dat het leuk zou
zijn als ze mij, als vertrekkend collega, op een spetterend avondje
zouden trakteren. Na het toespraakje van Sandra, waarin ze me namens
de groep vertelde dat ze het jammer vonden dat ik een andere betrekking
aanvaard had, kreeg ik een glas aangeboden met een krantje met daarop
de woorden "Ik mis je" en een boekje over vriendschap. En
ik durf best te vertellen dat ik even een flinke brok in m'n keel
kreeg. Later hebben we in een partycentrum genoten van een gourmet
met zeer zacht gekookte eieren en een uurtje bowlen toe. In lijn der
traditie is dit waarschijnlijk ook een tent waar we in het vervolg
niet meer in mogen. Maar dat boeit niet, we hebben weer geweldig gelachen.
Het glas wat ik kreeg, was trouwens gegraveerd met de volgende namen:
Alex, Herman, Suzanne, Sandra, Remco, Corry, Edwin, Michel en Ruud.
Nu dus (bijna) allemaal ex-collega's.
Maar wel blijvende vrienden.
Ik dank jullie nogmaals.
Donderdag 27 november 2003
23:10.
Weblog depressie weer overgedreven (tering... dat was kort...)
Boodschap aan alle mannen die lopen te zeiken over het feit dat een
prostaatonderzoek, waarbij ze zo'n buisje met een minuscuul cameraatje
door je pisbuis naar binnen rossen, zo vreselijk pijn doet:
Bedenk dat ze zo'n 10 jaar geleden alleen nog maar Video-8 Handycams
hadden.
17:40.
"Goedemiddag." "Goedemiddag."
"Vind u het heel erg als ik u hier ter plekke een mes in uw rug
steek en u daarmee dusdanig verwond dat u binnen onafzienbare tijd
doodbloedt?" "Nee hoor, gaat u gerust uw gang. Ik heb er geen last van."
Zo ging de conversatie van de week ongeveer in het restaurant waar
ik me op dat moment bevond. Behalve dan dat stukje over dat mes.
In werkelijkheid vroeg ik of het bezwaarlijk was als ik een sigaret
opstak.
Maar als we de overheid moeten geloven, plegen rokers meerdere malen
per dag aanslagen op de niet-rokende meerderheid, en worden als
paria's en massamoordenaars afgeschilderd.
Ik wil de overheid, die toch al genoeg steelt van de gewone man
en vrouw, er even aan helpen herinneren dat een groot deel van de
in de staatskas binnenstromende gelden, voor een niet onbelangrijk
deel komt uit de opbrengsten van de accijns op tabaksartikelen.
Dus rokers spekken de staatskas, dus helpen de economie er weer
bovenop. En de levensverwachting van de meeste rokers is niet te
hoog, dus die kostten de maatschappij op die manier ook minder geld.
Ieder jaar een nieuwe rollator is duurder dan één
keer een lijkkist. Bovendien zijn er op deze wereld sujetten die
het domweg verdienen om mee te roken, als je begrijpt wat ik bedoel.
Binnenkort verwacht ik dan ook een nieuwe overheidscampagne ter
bevordering van het roken.
Denk aan uw medemens! Rook!
Dinsdag 18 november 2003
20:10. Ik ben eruit! Dick Advocaat,
bondscoach, heeft een dealtje gemaakt met Henk Spaan, columnist.
Henk zou in zijn column in het Parool olie op het vuur gooien door
te schrijven dat het halve Nederlands elftal na de verloren wedstrijd
tegen Schotland even flink de beest hebben uitgehangen in een kroeg
in Amsterdam, in plaats van zielig thuis het zware verlies te betreuren.
Daarop zou Dick voor de ogen van de media, en dus het publiek, flink
uit zijn dak gaan over de leugenachtige media,
waarmee hij alvast een excuus klaar heeft voor de uitschakeling van
morgenavond. Briljant.
Ik vind dat het maar eens afgelopen moet zijn met de saaie, slappe
satire, welke in de volksmond bekend staat als Nederlands elftal.
Het wordt tijd dat een man van enig gewicht, bijvoorbeeld godsvruchtig
premier Balkenende, daar zijn commentaar op gaat leveren.
Maar ja, die durft zijn huis in Capelle a/d IJssel niet meer uit,
want daar staan allemaal mannen
met messen in de voortuin..
Maandag 17 november 2003
21:40. Deze site heeft weer even
een tijdje op z'n reet gelegen, resultaat van de grote verhuizing
van de provider. Die dus blijkbaar zijn zaakjes niet op orde heeft,
want het gebeurt mij de laatste tijd iets teveel. Het zette mij wel
aan het denken en backuppen, en dan kom je in de archieven nog wel
eens wat tegen, ook tekst die ik nooit geplaatst heb. Zoals onderstaand
stukje, wat ik om onverklaarbare redenen nooit ge-upload heb:
"Het wordt hoog tijd dat zogenaamde gelovigen, christenlijken,
islamieten, gereformeerden, katholieken, whatevers, eens gaan inzien
dat normen en waarden geen reet met welk geloof dan ook te maken hebben.
Het is puur een kwestie van liefde, gezond verstand, medeleven en
behulpzaamheid. Ga je niet achter een god of wat dan ook verschuilen,
is niet nodig. Jaloezie en haat zijn aangeleerd, en het geloof is
daar voor een groot deel mede verantwoordelijk voor. En wie het daar
niet mee eens is, komt in de hel!"
Hé. het is maar een mening. maar wel míjn mening! Behalve
dan dat ik niet geloof in een hel. Behoudens dan de hel die mensen
voor elkaar creëren ... Achteraf is het goed dat ik het nooit
geplaatst heb...
Dinsdag 11 november 2003
22:20. "Gelukkig had hij
nog de tegenwoordigheid van geest, om haar gehavende lichaam uit de
brandende auto te slepen, voordat de brandstoftank explodeerde."
Of zoiets. Zou zomaar een zin kunnen zijn uit een derderangs thriller.
Waar het om gaat is de term "tegenwoordigheid van geest".
Rare uitdrukking, vind ik persoonlijk. Want bestaat er dan ook zoiets
als "verleden tijd van geest"?
Lijden mensen met verleden tijd van geest aan de ziekte van Alzheimer?
Dit soort vraagstukken houden me bezig. En dan denk ik bij mezelf:
Gelukkig had ik nog de tegenwoordigheid van geest om dit te schrijven.
Maandag 10 november 2003
21:00. Roses are red,
Violets are blue,
I'm schizophrenic,
And so am I...
Zondag 9 november 2003
13:10. Door wat ruimtegebrek op
deze site, heb ik de foto's hier
staan. Waarvan dit
de laatst geplaatste actiefoto's zijn. Je mag hier
ook lid worden, is wel grappig, kunnen we wat discussies aangaan.
Woensdag 5 november 2003
20:40. Het is alweer een tijdje
geleden, maar je bent nog steeds mooi, valt me op.
En toch is er iets anders, maar ik zie niet wat het is.
Je vraagt me hoe ik je haar vind, en ik zeg dat het goed zit.
En ik zie dat er iets niet goed zit, maar ik weet niet wat.
Je zegt dat je bent afgevallen, en ik lieg dat ik het duidelijk zie.
Je laat me vol trots je nieuwe kleren en meubels zien.
En ik vind ze mooi en toch misstaat er iets.
Ondertussen praat je druk over van alles en nog wat, terwijl ik probeer
te ontdekken wat er anders is.
We praten over vroeger, graven in herinneringen en alles komt terug.
Ik maak een grap, we lachen en dan zie ik het plotseling.
Want je lacht er doorheen.
Je tranen...
Dinsdag 4 november 2003
21:45. Bij het vuur van de zacht
knapperende open haard, keken we elkaar al een tijdje aan zonder een
woord te wisselen. De vlammen lichtten haar ogen op, en ze hield mijn
blik en mijn hand vast.
Ik moest het zeggen, ik kon het niet langer stil houden.
"Weet je." begon ik stamelend.
"Ja?" vroeg ze, licht opgewonden.
"Als ik zo in je ogen kijk, dan zie ik iets. iets wat me een
gevoel van vertrouwen geeft. iets waar ik naar hunker. iets wat me
een warm gevoel van binnen geeft. iets waar ik helemaal gek op ben."
"Wat dan?" onderbreekt ze me weer, nu met een zachte, warme
hunkering in haar stem.
"SOEP!!"
Ik kon het niet laten, ik ga het nooit leren....
Thanks, RR
Maandag 3 november 2003
22:15. "LUL!! KLOOTZAK!! ACHTERLIJKE
RANDDEBIEL!!" gilde ik inwendig tegen mezelf, toen ik de benzinedop
weer afgesloten had en zij ondertussen naar binnen liep om te betalen.
Ik was er zojuist achter gekomen dat ik 23 liter super benzine in
een diesel auto had gepleurd. En ik ben niet zo technisch, maar ik
wist wel dat die actie niet helemaal jofel was.
De twee jongens op de achterbank keken me een beetje verbaasd aan,
ze hadden mijn gezicht denk ik nog nooit op zoveel onweer gezien.
Na wat heen en weer gebel met deze en gene, diverse opties overwegend,
en wat geflirt met het meisje van de benzinepomp, kwam ik tot de conclusie
dat er slechts één reddende engel was: de ANWB.
De dame aan de andere kant van de gratis hulplijn vroeg me uiteraard
of ik al lid was, en ik antwoordde naar waarheid dat er in mijn eigen
auto, die ik op dat moment niet bij me had, een ANWB-pas lag. Ze vroeg
naar de postcode en het huisnummer, en constateerde direct dat de
naam niet overeen kwam met de naam die ik in de hoorn geroepen had
toen ik me bij haar meldde. Ik probeerde nog mijn stem wat hoger te
laten klinken en gebruikte een zwak excuus dat mijn stem altijd een
paar octaven daalde als ik in de stress zit, maar ze trapte er niet
in. Ergo: ze kwamen me helpen, maar dan moest ik wel ter plekke lid
worden van hun fabeltastische hulpdienst, de wegenwacht.
Nu pas weet ik waar dat 'wacht' op slaat in de term 'wegenwacht'.
Je kan wachten tot je een ons weegt, uiteindelijk komen ze toch wel.
Dus toen de grote gele bus het terrein op kwam rijden, klemde ik me
aan een vlaggenmast vast, want het waaide en ik woog nog maar 100
gram.
Om een kort verhaal lang te maken, het kostte me twee keer tanken,
80 euri voor het lidmaatschap en 120 euri, u leest het goed lieve
lezer, 120 euri omdat ik ter plekke lid moest worden. Daar gaan we
dus effe een protestbrieffie tegenaan kwakken. De Consumentenbond,
Kassa, Radar, Peter R. de Vries en de AIVD gaan ingeschakeld worden
om dit onrecht de kop in te drukken!!
Ondertussen weet ik wel dat ik deze fout niet nog een keer zal maken.
In ieder geval niet deze week..
Zaterdag 1 november 2003
21:30. De KPN heeft weer een truc
bedacht om de sms-tarieven te verhogen. Heb ik aan den lijve mogen
ondervinden, lees hier.
(Wat overigens niet betekent dat jullie geen sms-jes meer moeten sturen,
want dat blijft leuk natuurlijk. En ik doe nog steeds mijn best om
ze zoveel mogelijk te plaatsen op de smslog.
Niet alles, en nog steeds niet met naam en toenaam, want ik merk dat
er iemand (naam en ipnummer bekend) zéér geïnteresseerd
is in welke berichten ik zoal mag ontvangen...Daar heb ik dan ook
een speciale short message voor:
GET A LIFE!!! eindelijk... werd vrijdag ook al tegen je gezegd, trouwens...)
16:05. Ze hijst zich weer op de
kruk, en trekt daar plots een beetje een verschrikt gezicht bij.
"Wat ist?" vraag ik.
"M'n koppakking vliegt eruit." hoor ik haar nog net mompelen,
terwijl ze in haar tasje graait, er een tampon uithaalt en zich langs
me heen naar de toiletten spoedt.
"Romantisch" denk ik verward.